Bunt dwulatka por\u00f3wnywany bywa do czasu dojrzewania, oczywi\u015bcie nie w kontek\u015bcie hormonalnym a emocjonalnym. Dziecko zmaga si\u0119 z wieloma sprzeczno\u015bciami. Z jednej strony czuje si\u0119 jak mama czy tato, na\u015bladuje doros\u0142ych, uwa\u017ca, \u017ce niczym si\u0119 od nich nie r\u00f3\u017cni, chce si\u0119 uczy\u0107, dzia\u0142a\u0107, bierze przyk\u0142ad, b\u0142yskawicznie przyswaja wiedz\u0119 i nabywa nowe umiej\u0119tno\u015bci, idealnie kopiuje, ma mn\u00f3stwo energii i si\u0142, z drugiej za\u015b jego zapa\u0142 rozbija si\u0119 niejako o ograniczenia (zar\u00f3wno te narzucane przez doros\u0142ych, jak i te naturalne, spowodowane wiekiem czy tym, \u017ce dopiero rozpocz\u0119\u0142o nauk\u0119). Poniewa\u017c coraz bardziej \u015bwiadomie prze\u017cywa swoje dzia\u0142ania i ich efekty, towarzysz\u0105 mu nowe uczucia, do\u015bwiadcza rozczarowania, z\u0142o\u015bci, niemocy \u2013 to dla niego nowo\u015b\u0107, z kt\u00f3r\u0105 nie umie sobie jeszcze radzi\u0107, po cz\u0119\u015bci dlatego, \u017ce nie potrafi odnale\u017a\u0107 si\u0119 w sytuacji, kiedy doznaje przeciwstawnych bod\u017ac\u00f3w (np. dziewczynka widzi siebie jako ni\u017csz\u0105 wersj\u0119 mamy, do\u015bwiadcza za\u015b tego, \u017ce jej buty nie chc\u0105 si\u0119 zawi\u0105za\u0107 tak, jak wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 mamie, w zwi\u0105zku z czym wybucha p\u0142aczem, z\u0142o\u015bci\u0105). To takie swoiste odczuwanie oszustwa. Dziecko weryfikuje swoje wyobra\u017cenie o sobie z rzeczywisto\u015bci\u0105 i gdy ta r\u00f3\u017cni si\u0119 znacz\u0105co od oczekiwa\u0144, zostaje op\u0142akana, obrzucona nerwami i krzykami.
\n Samodzielno\u015b\u0107, z kt\u00f3rej nagle wszystkimi zmys\u0142ami i ka\u017cdym kawa\u0142kiem cia\u0142a dwulatek chce korzysta\u0107, sw\u00f3j pocz\u0105tek r\u00f3wnie\u017c bierze w na\u015bladowaniu. Rodzice nie potrzebuj\u0105 pomocy, sami si\u0119 ubieraj\u0105, jedz\u0105, gotuj\u0105, nosz\u0105 torby z zakupami, korzystaj\u0105 z toalety. Dziecko chce by\u0107 takie samo, odrzuca pomoc, bo uwa\u017ca, \u017ce skoro doro\u015bli jej nie potrzebuj\u0105, to ono te\u017c. Dodatkowo, ch\u0142onne i \u017c\u0105dne nowych umiej\u0119tno\u015bci, motywuje si\u0119 do samodzielnego dzia\u0142ania i kolejnych pr\u00f3b.
\n Rol\u0105 rodzic\u00f3w jest przeprowadzenie dziecka przez ten wa\u017cny i trudny etap. To nie lada wyczyn, bo bywa ci\u0119\u017cko, irytuj\u0105co i chwilami mo\u017cna mie\u0107 wszystkiego do\u015b\u0107. Bunt dwulatka nale\u017cy wykorzysta\u0107 do tego, by dziecko jak najwi\u0119cej z niego wyci\u0105gn\u0119\u0142o. Zakodowa\u0142o dobre wzorce, nauczy\u0142o si\u0119 radzi\u0107 sobie z emocjami, pozna\u0142o je, akceptowa\u0142o siebie i swoje niedoskona\u0142o\u015bci. Tak\u017ce rodzic musi przede wszystkim zaakceptowa\u0107 to, \u017ce jego dziecko dorasta, rozwija si\u0119, uczy, a wi\u0119c ma prawo chcie\u0107 i upiera\u0107 si\u0119, mimo \u017ce nie wychodzi, ma prawo pope\u0142nia\u0107 b\u0142\u0119dy, nie umie\u0107, nie wiedzie\u0107, nie radzi\u0107 sobie. Akceptacja nie jest jednak r\u00f3wnoznaczna z przyzwoleniem na niekt\u00f3re zachowania. To, \u017ce dziecko w naturalny spos\u00f3b reaguje p\u0142aczem, czy wrzaskami, nie oznacza, \u017ce rodzic ma si\u0119 na te naturalne wrzaski godzi\u0107.
\n
[smartads]
\n Dziecku nale\u017cy wyznaczy\u0107 granice, wytyczy\u0107 zasady i egzekwowa\u0107 ich przestrzeganie. To dobre podw\u00f3jnie, z jednej strony staje si\u0119 punktem odniesienia i zaczepienia w sytuacjach nerwowych, stresowych, nieakceptowanych, z drugiej daje dziecku poczucie bezpiecze\u0144stwa, bo gdy wie, czego si\u0119 od niego wymaga i w jaki spos\u00f3b ma tym wymaganiom sprosta\u0107, \u0142atwiej mu si\u0119 odnale\u017a\u0107 i nie czuje si\u0119 dodatkowo zaskakiwany nowo\u015bciami i zmienno\u015bci\u0105.<\/div>\n
<\/p>\n
Dzi\u0119ki temu, w jaki spos\u00f3b rodzic reaguje na zachowania dziecka, na co pozwala, co pokazuje, dziecko uczy si\u0119, kt\u00f3re z zachowa\u0144 s\u0105 akceptowane, a wi\u0119c w\u0142a\u015bciwe, kt\u00f3re nie. W tym momencie trzeba zdawa\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce dla zbuntowanego dwulatka rodzice s\u0105 w kontek\u015bcie wzoru i przyk\u0142adu niemal ca\u0142ym \u015bwiatem. Je\u015bli wyprowadzeni z r\u00f3wnowagi, zdenerwowani zachowaniem dziecka podnosz\u0105 g\u0142os, daj\u0105 mu tym samym sygna\u0142, \u017ce to spos\u00f3b rozwi\u0105zywania problem\u00f3w, a wi\u0119c i dziecko b\u0119dzie krzycza\u0142o, by co\u015b osi\u0105gn\u0105\u0107, by przeforsowa\u0107 swoje zdanie, je\u015bli dostanie klapsa, uzna bicie za alternatywn\u0105 metod\u0119. Wiele zale\u017cy od podej\u015bcia do dziecka, od tego, co si\u0119 do niego m\u00f3wi, na co pozwala, czego przestrzega, ale zdecydowanie najwi\u0119cej nauki czerpie ono z tego, co zobaczy, czego od doros\u0142ych do\u015bwiadczy.
\n Warto korzysta\u0107 z tego, \u017ce dziecko chce decydowa\u0107 i wybiera\u0107. Dzi\u0119ki temu nauczy si\u0119, jak to robi\u0107 i jakie konsekwencje nios\u0105 za sob\u0105 wybory. Oczywi\u015bcie wszystko nale\u017cy dostosowa\u0107 do wieku dziecka tak, by waga decyzji by\u0142a na miar\u0119. Gdy maluch mo\u017ce wybra\u0107, ro\u015bnie w poczuciu w\u0142asnej warto\u015bci i wyj\u0105tkowo\u015bci. Nabiera \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce jest m\u0105dry, a skoro mo\u017ce mie\u0107 na co\u015b wp\u0142yw, to znaczy, \u017ce jest wa\u017cny i potrafi.
\n \u201eNIE\u201d i \u201eSAM\/A\u201d to w gruncie rzeczy r\u00f3wnie\u017c sprzymierze\u0144cy doros\u0142ych. Samodzielno\u015b\u0107 jest bardzo istotn\u0105 cech\u0105, dzi\u0119ki kt\u00f3rej dziecko ro\u015bnie kreatywne, zaradne, zdolne. Niech wi\u0119c robi samo to, co mo\u017ce, niech wie, \u017ce samodzielno\u015b\u0107 jest dobra, niech b\u0119dzie za ni\u0105 chwalone, niech czuje zwi\u0105zan\u0105 z ni\u0105 dum\u0119. Na \u201eNIE\u201d za\u015b spos\u00f3b jest prosty: jak najmniej pyta\u0144, na kt\u00f3re mo\u017cna w ten spos\u00f3b odpowiedzie\u0107. A zatem: zamiast \u201eZjesz \u015bniadanie?\u201d \u2013 \u201eCo zjesz na \u015bniadanie? Kanapki, czy p\u0142atki?\u201d, zamiast \u201eUbieramy si\u0119?\u201d \u2013 \u201eZa\u0142o\u017cymy niebieskie spodnie, czy czerwone?\u201d. Dziecko czuje si\u0119 wyj\u0105tkowe i wa\u017cne, gdy mo\u017ce wybiera\u0107, dlatego nie zaprotestuje, mimochodem za\u015b b\u0119dzie \u0107wiczy\u0142o wybory, efekt za\u015b zostanie osi\u0105gni\u0119ty ten sam \u2013 w ko\u0144cu zamiast manifestuj\u0105cego doros\u0142o\u015b\u0107 i odr\u0119bno\u015b\u0107 \u201eNIE\u201d, jest \u015bwiadcz\u0105ce o tym samym prawo wyboru.
\n
[smartads]
\n Przetrwanie buntu dwulatka wymaga od doros\u0142ych mn\u00f3stwa si\u0142, konsekwencji, uporu, dobrej woli, ch\u0119ci, czasu i mi\u0142o\u015bci. I o ile z tym ostatnim zazwyczaj nie ma problemu, poprzednicy bywaj\u0105 towarem deficytowym. Niemniej warto znale\u017a\u0107 spos\u00f3b, by ich nie brakowa\u0142o, by razem dzia\u0142a\u0142y na rzecz ma\u0142ego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry akceptuje siebie i swoje odczucia, emocje, ro\u015bnie bystry, m\u0105dry, pewny siebie, zdecydowany, pomys\u0142owy, wytrwa\u0142y i konsekwentny.
\n
\u201eCzar prys\u0142 [\u2026]Wszyscy ta\u0144czyli trzy dni i trzy noce i by\u0107 mo\u017ce bawi\u0105 si\u0119 a\u017c do dzisiejszego dnia\u201d \/W. i J. Grimm\/<\/em><\/p>\nKatarzyna Perkowska<\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eW dniu jej 16 urodzin, tu\u017c przed zachodem s\u0142o\u0144ca, kr\u00f3lewna uk\u0142uje si\u0119 wrzecionem i umrze. Wszystkich ogarn\u0119\u0142o przera\u017cenie i rozpacz\u2026\u201d I nic dziwnego. Kl\u0105twa rzucona na niedawno narodzone dziecko jest przera\u017caj\u0105ca. Wszyscy chcieliby si\u0119 nim zachwyca\u0107, cieszy\u0107, podziwia\u0107 je, rozp\u0142ywa\u0107 si\u0119 nad nim, a tu zjawia si\u0119 taka nieproszona i psuje ca\u0142\u0105 zabaw\u0119. Sytuacja niemal … <\/p>\n
Czytaj dalej Bunt dwulatka<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,9,20,43],"tags":[181,310,931,1166],"class_list":["post-4423","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-autorzy","category-dziecko","category-katarzyna-perkowska","category-rozwoj-dziecka","tag-bunt-dwulatka","tag-dziecko-2","tag-rozwoj-dziecka-2","tag-wychowanie-2","entry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4423","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4423"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4423\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4423"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4423"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4423"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"bunt](\"http:\/\/www.erodzina.eu\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/bunt_dwulatka.jpg\" "\\"bunt_dwulatka\\"")
<\/p>\n