{"id":4495,"date":"2012-10-21T20:21:45","date_gmt":"2012-10-21T20:21:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.erodzina.eu\/?p=4495"},"modified":"2012-10-21T20:21:45","modified_gmt":"2012-10-21T20:21:45","slug":"granice-rodzicow-granicami-dziecka","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/2012\/10\/21\/granice-rodzicow-granicami-dziecka\/","title":{"rendered":"Granice rodzic\u00f3w granicami dziecka"},"content":{"rendered":"<div align=\"justify\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.erodzina.eu\/wp-content\/uploads\/2012\/10\/wychowanie.jpg\" alt=\"wychowanie\" title=\"wychowanie\" width=\"200\" height=\"200\" class=\"alignleft size-full wp-image-4507\" \/><\/p>\n<h4>\n<p style=\"color:#4B0082\">\n<b>Dziecko potrzebuje granic. Sta\u0142ych, jasnych<br \/>\ni konsekwentnych. Konkretne regu\u0142y gry pomog\u0105<br \/>\nnam w wychowaniu szcz\u0119\u015bliwego m\u0142odego cz\u0142owieka.<br \/>\nBrak tych granic doprowadzi do dysharmonii<br \/>\nw \u017cyciu nie tylko dziecka, ale ca\u0142ej rodziny.<\/b><\/p>\n<\/h4>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Uwielbiamy maluszki, kiedy gaworz\u0105, u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do nas, s\u0105 radosne i zalotne. \u0141atwo da\u0107 si\u0119 takiemu szkrabowi oczarowa\u0107 i w rezultacie spe\u0142nia\u0107 wszystkie jego zachcianki albo ignorowa\u0107 niew\u0142a\u015bciwe zachowania. Jak wytycza\u0107 granice? Przede wszystkim rozs\u0105dnie i konsekwentnie. Tak&#8230; \u0142atwo m\u00f3wi\u0107. W teorii wszystko jest takie pi\u0119kne, logiczne i bardzo m\u0105dre. Wydaje nam si\u0119, \u017ce z naszym dzieckiem doskonale sobie poradzimy, nauczymy je wszystkiego szybciej, lepiej, \u0142atwiej, \u017ce z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie nas s\u0142ucha\u0142o i pod \u017cadnym pozorem nie ugniemy si\u0119 pod naporem jego \u017c\u0105da\u0144. Oby. \u017bycz\u0119 tego wszystkim rodzicom.<!--more--><br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Praktyka jednak to cios zadany teorii i o ile \u0142atwo nam by\u0142o powiedzie\u0107: \u201eM\u00f3j maluch nie b\u0119dzie zasypia\u0142 na r\u0119kach\u201d, o tyle dotrzymanie tego postanowienia oddala si\u0119 coraz bardziej z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 nieprzespan\u0105 godzin\u0105. Podobnie jest z dokuczaniem kotu, grzebaniem w ziemi, w\u0142a\u017ceniem do b\u0142ota, uciekaniem do s\u0105siada, bieganiem wok\u00f3\u0142 gnojownika, etc. Oczywi\u015bcie nam jako rodzicom wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce nasze dziecko nie b\u0119dzie tego robi\u0107, kiedy zabronimy, a jednak robi. Czasem ma si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce na przek\u00f3r, specjalnie, \u017ce sprawia mu to przyjemno\u015b\u0107, wr\u0119cz rado\u015b\u0107 nieograniczon\u0105, kiedy rodzic w przyp\u0142ywie frustracji rwie ju\u017c w\u0142osy z g\u0142owy, coby ten niby grzeczny maluch usiad\u0142 cho\u0107by na minut\u0119, na 30 sekund przynajmniej&#8230; Nie. Nie b\u0119dzie dzieciak siedzia\u0142, wszak on teraz \u015bwiat eksploruje i nikt nie mo\u017ce mu zabrania\u0107 rozwoju, zw\u0142aszcza jak pr\u00f3buje sturla\u0107 si\u0119 ze skarpy w ogr\u00f3dku.<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Zaczynaj\u0105 si\u0119 w\u00f3wczas r\u00f3\u017cnego rodzaju fortele s\u0142owne stosowane wobec dziecka, typu: \u201eChod\u017a, dam ci lizaczka\u201d albo \u201eZaraz p\u00f3jdziemy do domu, jak nie przestaniesz!\u201d lub (co gorsza) \u201eBo ci wlej\u0119 w ty\u0142ek tak, \u017ce popami\u0119tasz!\u201d Na pierwszy rzut oka s\u0105 to niewinne sposoby na ujarzmienie malucha, bardzo powszechnie stosowane, ale nie do ko\u0144ca takie w\u0142a\u015bciwe. Bior\u0105c na tapet\u0119 przyk\u0142ad pierwszy, b\u0142\u0119dem jest my\u015blenie, \u017ce nale\u017cy dziecko nagradza\u0107 s\u0142odyczami za pos\u0142uszne zachowanie. Takim sposobem dojdzie albo do oty\u0142o\u015bci malucha, albo do rozbudzenia w dziecku chorej ch\u0119ci posiadania i zabicia w nim bezinteresowno\u015bci. W skrajnych przypadkach dziecko nawet nie wysika si\u0119 do nocnika, je\u015bli nie dostanie s\u0142odkiej nagrody. Je\u015bli chodzi o przyk\u0142ad numer dwa, jest o tyle dobry, o ile faktycznie gro\u017ab\u0119 wcielimy w \u017cycie. Bez sensu jest dziecku m\u00f3wi\u0107, \u017ce co\u015b si\u0119 zrobi, jak si\u0119 cz\u0142owiekowi nawet nie chce wsta\u0107 z krzes\u0142a. Zatem kiedy m\u00f3wimy maluchowi, \u017ce je\u015bli nie przestanie, to p\u00f3jdziemy do domu, trzeba s\u0142owa dotrzyma\u0107 i basta. Nawet je\u015bli naprawd\u0119 nie mamy ochoty, bo grill, bo imprezka, bo imieniny cioci, bo mi si\u0119 tak fajnie siedzi, nie ma usprawiedliwienia \u2013 powiedzia\u0142e\u015b, wi\u0119c wykonaj. Je\u015bli tego nie zrobisz, dzieciak b\u0119dzie mia\u0142 w nosie twoje zdanie, bo zakoduje, \u017ce rodzic m\u00f3wi, m\u00f3wi, a nic z tej gadki nie wynika. Trzeci przyk\u0142ad, najgorszy z mo\u017cliwych, owszem spowoduje, \u017ce maluch pos\u0142ucha, jednak przemoc fizyczna wzbudzi w nim wewn\u0119trzn\u0105 frustracj\u0119, bunt, \u017cal i bezsilno\u015b\u0107, kt\u00f3re kumulowane przez lata dadz\u0105 o sobie zna\u0107 w przysz\u0142o\u015bci w postaci znerwicowanego doros\u0142ego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie potrafi dogada\u0107 si\u0119 z lud\u017ami.<br \/>\n<br \/>[smartads]<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Dzieci to niezmordowani testerzy naszego charakteru. Wiedz\u0105, \u017ce mog\u0105 sobie same ustala\u0107 granice wedle naszej osobowo\u015bci. Je\u015bli rodzice maj\u0105 silny charakter  i niestraszne im krzyki, to nie pozwol\u0105, by ich dziecko metod\u0105 \u201ena terror\u201d ustala\u0142o zasady. Inni rodzice s\u0105 konsekwentni, jednak dopuszczaj\u0105 czasem tzw. ALE, czyli moment, w kt\u00f3rym uznaj\u0105, \u017ce nic wielkiego si\u0119  nie stanie, je\u015bli ten jeden raz pozwol\u0105 dziecku na rozrzucanie kamyk\u00f3w czy inn\u0105 wyrafinowan\u0105 zabaw\u0119 w jego wykonaniu, kt\u00f3rej dotychczas mu zabraniali. Faktycznie, mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce to przecie\u017c nic wielkiego takie ma\u0142e odst\u0119pstwo od regu\u0142y. Jednak to r\u00f3wnie\u017c kategoryczny b\u0142\u0105d, kt\u00f3ry powoduje, \u017ce budujemy dziecku ruchome granice. Wedle uznania, w zale\u017cno\u015bci jak nam wygodnie, przesuwamy ustalone wcze\u015bniej zasady i tym samym wprowadzamy dziecko w stan dezorientacji i niestabilno\u015bci. Kiedy maluch uzna, \u017ce znowu spr\u00f3buje si\u0119 pobawi\u0107 (bo przecie\u017c rodzice ostatnio pozwolili) i otrzyma za swoj\u0105 zabaw\u0119 reprymend\u0119, to b\u0119dzie mia\u0142 poczucie krzywdy i niesprawiedliwo\u015bci.  Kompletnie nie b\u0119dzie rozumia\u0142, dlaczego dostaje kar\u0119 za co\u015b, co wcze\u015bniej nie by\u0142o przez rodzic\u00f3w zabronione.<\/div>\n<p><!--nextpage--><\/p>\n<div align=\"justify\">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Pozostali nam jeszcze rodzice zbyt \u0142agodni, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 ustala\u0107 zasady, ale brak im si\u0142y i konsekwencji, gdy\u017c boj\u0105 si\u0119, \u017ce nara\u017c\u0105 dziecko na stres swoimi wymaganiami. Tacy rodzice m\u00f3wi\u0105 tylko: \u201eNie r\u00f3b\u201d, \u201eNie podchod\u017a\u201d, \u201eUwa\u017caj\u201d, \u201eZostaw to\u201d, \u201eNie dokuczaj\u201d, czyli wysy\u0142aj\u0105 prawid\u0142owe komunikaty, ale za ich niewykonanie nie ma \u017cadnych konsekwencji. W rezultacie dzieci puszczaj\u0105 ich komendy mimo uszu, bo wiedz\u0105, \u017ce \u017cadne sankcje z tytu\u0142u niedostosowania si\u0119 do zasad nie zostan\u0105 wyci\u0105gni\u0119te.<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Najpro\u015bciej om\u00f3wi\u0107 trzy typy rodzicielskich zachowa\u0144 na przyk\u0142adzie:<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Plac zabaw. Tr\u00f3jka rodzic\u00f3w i ich dzieci: Ja\u015b, Ola i Micha\u0142. Dzieciaczki bawi\u0105 si\u0119 w piaskownicy i nagle zaczynaj\u0105 si\u0119 przepycha\u0107. Mama Jasia m\u00f3wi: \u201eJasiu, przesta\u0144 dokucza\u0107 kolegom!\u201d I siedzi dalej na \u0142aweczce, a Ja\u015b wcale nie poprawia zachowania. Mama Oli wo\u0142a dziewczynk\u0119 i odzywa si\u0119 do c\u00f3rki: \u201eOlu, je\u015bli si\u0119 nie uspokoisz, wyjdziesz z piaskownicy i b\u0119dziesz siedzie\u0107 ze mn\u0105 na \u0142awce przez 10 minut\u201d. Ola s\u0142ucha mamy, bo wie, \u017ce mama nie \u017cartuje i zawsze robi to, co m\u00f3wi. Do akcji wkracza tata Micha\u0142a: \u201eMicha\u0142 przesta\u0144, bo dostaniesz w sk\u00f3r\u0119!\u201d Micha\u0142 jednak dalej przepycha si\u0119 z Jasiem, wi\u0119c tato Micha\u0142a daje synowi porz\u0105dnego klapsa w ty\u0142ek (Micha\u0142 oczywi\u015bci p\u0142acze) i zostawia syna w piaskownicy. Ja\u015b r\u00f3wnie\u017c bawi si\u0119 dalej mimo ci\u0105g\u0142ego zaczepiania koleg\u00f3w. Mama wo\u0142a ponownie, by si\u0119 uspokoi\u0142, lecz poza wypowiadaniem s\u0142\u00f3w nie robi nic. Wreszcie s\u0142ycha\u0107 p\u0142acz Oli, kt\u00f3r\u0105 Micha\u0142 popchn\u0105\u0142, upadaj\u0105c szturchni\u0119ty przez Jasia. Wtedy wkracza do akcji tato &#8211; wymierza synowi kolejnego klapsa, krzyczy na niego i wyprowadza z placu zabaw. Ola musi wraca\u0107 do domu, bo ma zranion\u0105 r\u0119k\u0119, a mama Jasia udziela synowi reprymendy za z\u0142e zachowanie, Ja\u015b obieca si\u0119 poprawi\u0107 i dalej bawi si\u0119 w piaskownicy.<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Oczywi\u015bcie wida\u0107 czarno na bia\u0142ym, kt\u00f3rzy rodzice \u017ale ustalaj\u0105 granice. Tato Micha\u0142a uwa\u017ca, \u017ce najszybciej zaradzi problemom, je\u015bli jego syn poczuje na w\u0142asnej sk\u00f3rze konsekwencje niew\u0142a\u015bciwego post\u0119powania, za\u015b mama Jasia, chc\u0105c odnosi\u0107 si\u0119 do syna z szacunkiem, przesadza w drugim kierunku \u2013 ch\u0142opiec wie, \u017ce mama sobie pogada i przestanie, i nie przeszkodzi mu to w dalszej zabawie. Za to mama Oli nauczy\u0142a c\u00f3rk\u0119, \u017ce s\u0142owa kt\u00f3re wypowiada, maj\u0105 potwierdzenie w czynach i dziewczynka zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce je\u015bli mama czego\u015b zabrania, to m\u00f3wi serio. Ola zosta\u0142a nauczona granic w spos\u00f3b stanowczy i pe\u0142en szacunku. Mama zawsze ostrzega dziewczynk\u0119, co j\u0105 czeka (w tej sytuacji by\u0142oby to opuszczenie placu zabaw), je\u015bli nie dostosuje si\u0119 do wymaga\u0144.<br \/>\n<br \/>[smartads]<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ustalanie granic to kator\u017cnicza praca, pe\u0142na wyrzecze\u0144, po\u015bwi\u0119cenia, zm\u0119czenia i frustracji. To ci\u0105g\u0142e powtarzanie, przypominanie, t\u0142umaczenie i potwierdzanie swoich s\u0142\u00f3w czynami.  Ta ci\u0119\u017cka praca b\u0119dzie jednak owocowa\u0107 w przysz\u0142o\u015bci. Nasz maluszek wyro\u015bnie na nastolatka, a potem doros\u0142ego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie b\u0119dzie mia\u0142 problem\u00f3w z opanowaniem z\u0142o\u015bci czy te\u017c z okazywaniem szacunku innym. Takiemu dziecku nie b\u0119dzie brakowa\u0142o pewno\u015bci siebie, opanowania, umiej\u0119tno\u015bci sprawnego komunikowania si\u0119, a przede wszystkim b\u0119dzie potrafi\u0142o zbudowa\u0107 siln\u0105 wi\u0119\u017a z rodzicami.<\/p>\n<p><i>Natalia<\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dziecko potrzebuje granic. Sta\u0142ych, jasnych i konsekwentnych. Konkretne regu\u0142y gry pomog\u0105 nam w wychowaniu szcz\u0119\u015bliwego m\u0142odego cz\u0142owieka. Brak tych granic doprowadzi do dysharmonii w \u017cyciu nie tylko dziecka, ale ca\u0142ej rodziny. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Uwielbiamy maluszki, kiedy gaworz\u0105, u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do nas, s\u0105 radosne i zalotne. \u0141atwo da\u0107 si\u0119 takiemu szkrabowi oczarowa\u0107 i w rezultacie spe\u0142nia\u0107 wszystkie jego &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/2012\/10\/21\/granice-rodzicow-granicami-dziecka\/\" class=\"more-link\">Czytaj dalej<span class=\"screen-reader-text\"> Granice rodzic\u00f3w granicami dziecka<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,9,28,30,40,47],"tags":[310,931,1170,1248],"class_list":["post-4495","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-autorzy","category-dziecko","category-maluch","category-natalia","category-rodzina","category-wychowanie","tag-dziecko-2","tag-rozwoj-dziecka-2","tag-wychowanie-dziecka","tag-zasady","entry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4495","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4495"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4495\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4495"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4495"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4495"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}