{"id":542,"date":"2012-01-21T15:21:43","date_gmt":"2012-01-21T15:21:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.erodzina.eu\/?p=542"},"modified":"2012-01-21T15:21:43","modified_gmt":"2012-01-21T15:21:43","slug":"zwykly-dzien","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/2012\/01\/21\/zwykly-dzien\/","title":{"rendered":"Zwyk\u0142y dzie\u0144"},"content":{"rendered":"
\"\"     Zastanawiali\u015bcie si\u0119 kiedy\u015b, czemu nieszcz\u0119\u015bcia chodz\u0105 parami? Mo\u017ce w pojedynk\u0119 im smutno? Zawsze to ra\u017aniej w towarzystwie. Ja nawet \u015bmiem twierdzi\u0107, \u017ce one nie parami chodz\u0105, a grupami. Ba! Stadami ca\u0142ymi! Snuj\u0105 si\u0119 niczym studenci przed sesj\u0105 i zbijaj\u0105 w grupki, jak prawdziwi Polacy pod krzy\u017cem.
\n     Czasem jest tak, \u017ce wstajemy z \u0142\u00f3\u017cka i od razu wiemy, \u017ce to w\u0142a\u015bnie TEN dzie\u0144. Dzie\u0144 paskudny, chichocz\u0105cy i zacieraj\u0105cy \u0142apska z rado\u015bci na sam\u0105 my\u015bl o spierniczeniu nam \u017cycia. Dzisiaj mia\u0142am taki w\u0142a\u015bnie dzie\u0144.
\n<\/p>\n

\nPostanowi\u0142am wykorzysta\u0107
ten czas na odzyskanie r\u00f3wnowagi
i wm\u00f3wienie sobie, \u017ce ten dzie\u0144
wcale si\u0119 tak \u017ale nie zacz\u0105\u0142.<\/b><\/p>\n

     Rano pogna\u0142am z Psem na spacerek – za drzwiami powita\u0142a mnie wczesna wiosna, zacinaj\u0105ca drobnym, lodowatym deszczem i szarpi\u0105ca mnie za kurtk\u0119 szponami paskudnej wichury. Nic to, i\u015b\u0107 trzeba. Posnu\u0142am si\u0119 po \u0142\u0105ce niczym upi\u00f3r, a kiedy uzna\u0142am, \u017ce Pies ju\u017c za\u0142atwi\u0142 (dos\u0142ownie) swoje sprawy, zapi\u0119\u0142am go na smycz. Im bli\u017cej byli\u015bmy domu, tym silniej czu\u0142am jaki\u015b podejrzany zapaszek. Gdzie\u015b w zakamarkach g\u0142owy rodzi\u0142o si\u0119 pewne podejrzenie, ale zepchn\u0119\u0142am je brutalnie w czarn\u0105 otch\u0142a\u0144 i wmawia\u0142am sobie, \u017ce mi si\u0119 wydaje. Nic z tego. Na klatce schodowej, gdy wichura nie rozwiewa\u0142a ju\u017c osobliwego zapaszku, rzuci\u0142 si\u0119 on na mnie z si\u0142\u0105 lokomotywy. Zapaszek, nie Pies.
\n     Nie mo\u017cna go pomyli\u0107 z niczym innym. Padlina. Pies uradowany, \u017ce si\u0119 tak wyperfumowa\u0142 siedzia\u0142 i ziaja\u0142 rado\u015bnie. Ziaja\u0142 i \u015bmierdzia\u0142. U\u015bwiadomiwszy sobie, \u017ce zaraz po odprowadzeniu Zo\u0142zy do przedszkola musz\u0119 jecha\u0107 do Reala, zostawi\u0142am Gamonia na klatce schodowej, \u017ceby przemy\u015bla\u0142 swoje zachowanie. I \u017ceby nie zasmrodzi\u0142 mi mieszkania. K\u0105piel od\u0142o\u017cy\u0142am na bli\u017cej nieokre\u015blone „p\u00f3\u017aniej”.
\n     Nast\u0119pnie obudzi\u0142am moje kw\u0119kaj\u0105ce dziecko (no kto to widzia\u0142 wstawa\u0107 o 8.00 rano), zapyta\u0142am – do\u015b\u0107 niefrasobliwie – co zje, wykluczy\u0142am 15 potraw, kt\u00f3re wymieni\u0142a, w tym „pe\u0142nowarto\u015bciowe \u015bniadanie” z reklamy i postanowi\u0142am zrobi\u0107 jej jajeczko. Zo\u0142za og\u0142osi\u0142a strajk g\u0142odowy. Po 20 minutach, na 10 minut przed wyj\u015bciem, pyta mnie, gdzie to jajko. Policzy\u0142am do 5 (do 10 nie mia\u0142am czasu liczy\u0107) i usma\u017cy\u0142am jej \u015bniadanie. Prze\u0142kn\u0119\u0142a dwa k\u0119sy, po czym stwierdzi\u0142a, \u017ce ju\u017c si\u0119 najad\u0142a.
\n
\"\"
\n     Z nieskrywan\u0105 ulg\u0105 odprowadzi\u0142am j\u0105 do przedszkola. Ciekawa jestem, kto wymy\u015bli\u0142 t\u0119 instytucj\u0119. Ch\u0119tnie wyca\u0142owa\u0142abym go po r\u0119kach, a nawet po stopach.
\n[Pierwsze przedszkole za\u0142o\u017cy\u0142 Friedlirch Froebel, kt\u00f3ry od 1852r spoczywa na cmentarzu w Schweina w Niemczech \u2013 przypis Redakcji]<\/em>
\n
[smartads]
\n     Pogna\u0142am na autobus. W Realu mia\u0142am zamiar zakupi\u0107 \u0142ososia w korzystnej cenie dnia – 16z\u0142 za kilogram. Dotar\u0142am do sklepu o 9:10, czyli 10 minut po otwarciu. Stan\u0119\u0142am na ko\u0144cu kolejki, a jej d\u0142ugo\u015b\u0107 oraz stan wrzenia przypomina\u0142 mi nieco moje dzieci\u0144stwo, kt\u00f3re up\u0142yn\u0119\u0142o w dwubarwnych latach komuny. Stan\u0119\u0142am i grzecznie czeka\u0142am na swoj\u0105 rybk\u0119. O 9:35, kiedy przede mn\u0105 sta\u0142y ju\u017c tylko dwie osoby, pani sprzedawczyni og\u0142osi\u0142a, \u017ce ryb brak\u0142o. Definitywnie i nieodwo\u0142alnie. Skojarzenia z komun\u0105 by\u0142y bli\u017csze prawdzie, ni\u017c mi si\u0119 wydawa\u0142o.
\n     Otrz\u0105\u015bni\u0119cie si\u0119 z szoku zabra\u0142o mi jakie\u015b 3 minuty, kt\u00f3re z kolei spowodowa\u0142y, \u017ce autobus o 9:40 oddali\u0142 si\u0119 majestatycznie z przystanku\u2026 beze mnie.<\/div>\n

<\/p>\n

     Policzy\u0142am do 20. Nast\u0119pny za 30 minut. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce przecie\u017c nie b\u0119d\u0119 tak tu sta\u0107 i liczy\u0107. P\u00f3jd\u0119 na tramwaj. Prze\u0142ykaj\u0105c \u0142zy rozczarowania i \u015blin\u0119, po obej\u015bciu si\u0119 smakiem (\u0142oso\u015b), podrepta\u0142am dzielnie w stron\u0119 przystanku tramwajowego. Po drodze min\u0119\u0142o mnie trzech sympatycznie wygl\u0105daj\u0105cych nastolatk\u00f3w, z kt\u00f3rych jeden zawo\u0142a\u0142 do mnie kulturalnie: „Dasz dupy?” Na jego nieszcz\u0119\u015bcie, na\u0142adowana adrenalin\u0105 po nieudanej akcji „\u0142oso\u015b” oraz z fizjonomi\u0105 nastolatki, ale charakterem starej, wrednej baby, odwr\u00f3ci\u0142am si\u0119 i powiedzia\u0142am mu kilka „mi\u0142ych” s\u0142\u00f3w. Nie powt\u00f3rz\u0119, co m\u00f3wi\u0142am, bo wstyd. Moja tyrada by\u0142a do\u015b\u0107 g\u0142o\u015bna, okraszona soczystymi epitetami i raczej jednoznaczna w wymowie. Id\u0105ca ko\u0142o mnie starsza pani pop\u0142aka\u0142a si\u0119 ze \u015bmiechu, a niedosz\u0142y amant-romantyk oddali\u0142 si\u0119 \u015bwi\u0144skim truchtem.
\n     Tramwaj oczywi\u015bcie odjecha\u0142. Wr\u00f3ci\u0142am wi\u0119c na autobus i grzecznie czeka\u0142am. Postanowi\u0142am wykorzysta\u0107 ten czas na odzyskanie r\u00f3wnowagi i wm\u00f3wienie sobie, \u017ce ten dzie\u0144 wcale si\u0119 tak \u017ale nie zacz\u0105\u0142. Przecie\u017c zamiast jecha\u0107 do domu, mog\u0119 od razu podjecha\u0107 autobusem na targ. Zrobi\u0119 sobie zakupy, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych g\u0142\u00f3wn\u0105 pozycj\u0105 mia\u0142a by\u0107 kiszona kapusta od Pani Marioli. Dosta\u0142am zam\u00f3wienie na 200 pierog\u00f3w z grzybkami i kapust\u0105, a tylko kapusta Pani Marioli spe\u0142nia moje wyg\u00f3rowane wymagania smakowe. Nieco podbudowana na duchu wsiad\u0142am w autobus i pojecha\u0142am na targ, gdzie okaza\u0142o si\u0119\u2026, \u017ce Pani Mariola dzisiaj nie przyjecha\u0142a. Posta\u0142am chwil\u0119 pod zamkni\u0119t\u0105 budk\u0105, w nadziei, \u017ce si\u0119 ona magicznie dla mnie otworzy i wyskoczy z niej Pani Mariola, wo\u0142aj\u0105c rado\u015bnie: „Niespodzianka!” Nic z tego. Przemokni\u0119ta, przemarzni\u0119ta, bez \u0142ososia i kapusty cz\u0142apa\u0142am do domu. Po drodze dosta\u0142am SMSem zam\u00f3wienie na kolejn\u0105 parti\u0119 pierog\u00f3w. \u015awietnie! Chyba zaczn\u0119 t\u0105 kapust\u0119 kisi\u0107 osobi\u015bcie.
\n
[smartads]
\n     W domu, a raczej na klatce schodowej, powita\u0142 mnie rado\u015bnie cuchn\u0105cy Pies. Wyprawszy cuchn\u0105cego psa, wyszorowa\u0142am r\u00f3wnie cuchn\u0105c\u0105 klatk\u0119 schodow\u0105, nast\u0119pnie cuchn\u0105c\u0105 \u0142azienk\u0119 i na ko\u0144cu siebie. Cuch zapar\u0142 si\u0119 zadnimi \u0142apami i za nic w \u015bwiecie nie chcia\u0142 mnie opu\u015bci\u0107. Wygrzeba\u0142am jakie\u015b stare perfumy i spsika\u0142am, co si\u0119 da\u0142o. Wysz\u0142o mi co\u015b na kszta\u0142t francuskiego „L’Odore”.
\n     Kiedy zorientowa\u0142am si\u0119, \u017ce przepychanka z padlinim smrodem zaj\u0119\u0142a mi zdecydowanie za du\u017co czasu, pogna\u0142am po Zo\u0142z\u0119. W szatni mamusie podejrzanie poci\u0105ga\u0142y nosem, ale udawa\u0142am, \u017ce nie widz\u0119, \u017ce to nie ja, \u017ce mnie te\u017c \u015bmierdzi, wi\u0119c poci\u0105ga\u0142am razem z nimi. Niestety plan pokrzy\u017cowa\u0142o mi moje dziecko, kt\u00f3re bynajmniej nie dyskretnie zapyta\u0142o: „Mamo, co tak \u015bmierdzisz?” W drodze powrotnej zastanawia\u0142am si\u0119, czy w po\u0142owie marca jest szansa na zmian\u0119 przedszkola.
\n     W domu Pies nas rado\u015bnie nie powita\u0142. Spa\u0142 smacznie w ma\u0142\u017ce\u0144skim, a raczej w niema\u0142\u017ce\u0144skim \u0142\u00f3\u017cku, kt\u00f3re zazwyczaj dziel\u0119 z niem\u0119\u017cem, czasami z dzieckiem (cho\u0107 ju\u017c rzadziej), ale nigdy z Psem. Spa\u0142 i pochrapywa\u0142 s\u0142odko, wtuliwszy nosek w sw\u00f3j ogon. Mo\u017ce nawet bym si\u0119 rozczuli\u0142a, gdyby nie to, \u017ce p\u00f3\u0142 godziny wcze\u015bniej zafundowa\u0142am mu k\u0105piel, niestety bez suszenia. Cuch spa\u0142 razem z Psem. No, mo\u017ce ju\u017c nie by\u0142 Cuchem a Cuszkiem, ale jednak by\u0142. Obudzi\u0142am obydwu i wygoni\u0142am na pos\u0142anie. Pies umkn\u0105\u0142 szybko, Cuszek dostojnie kroczy\u0142 za nim, lekko si\u0119 oci\u0105gaj\u0105c, co da\u0142o si\u0119 wyczu\u0107. Zmieni\u0142am wi\u0119c po\u015bciel. Ko\u0142dra na szcz\u0119\u015bcie nie przemok\u0142a, koc wzi\u0105\u0142 wilgo\u0107 na siebie. Wrzuci\u0142am koc do pralki, umy\u0142am pod\u0142og\u0119, wywietrzy\u0142am sypialni\u0119.
\n     Usiad\u0142am. Przysz\u0142a Zo\u0142za z pytaniem, co na obiad. Matko Boska! Na \u015bmier\u0107 zapomnia\u0142am, \u017ce obiadu nie ma! Hmm… w zasadzie to ja nawet \u015bniadania nie jad\u0142am. Uszcz\u0119\u015bliwi\u0142am wi\u0119c dziecko pizz\u0105, zrobi\u0142am sobie mocn\u0105 kaw\u0119 i napisa\u0142am ten tek\u015bcik – dla Was drogie Matki Polki, dla Was Ojcowie Polacy, dla wszystkich, kt\u00f3rym czasem jest \u017ale i kt\u00f3rym wydaje si\u0119, \u017ce wszystko idzie nie tak. Kiedy b\u0119dziecie mie\u0107 z\u0142y dzie\u0144, wspomnijcie sobie moje dzisiejsze perypetie, bo przecie\u017c nic tak nie podnosi cz\u0142owieka na duchu, jak \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce inni maj\u0105 gorzej.<\/p>\n

Anna<\/em>
\n
\n\"\"<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

     Zastanawiali\u015bcie si\u0119 kiedy\u015b, czemu nieszcz\u0119\u015bcia chodz\u0105 parami? Mo\u017ce w pojedynk\u0119 im smutno? Zawsze to ra\u017aniej w towarzystwie. Ja nawet \u015bmiem twierdzi\u0107, \u017ce one nie parami chodz\u0105, a grupami. Ba! Stadami ca\u0142ymi! Snuj\u0105 si\u0119 niczym studenci przed sesj\u0105 i zbijaj\u0105 w grupki, jak prawdziwi Polacy pod krzy\u017cem.      Czasem jest tak, \u017ce wstajemy z \u0142\u00f3\u017cka i od … <\/p>\n

Czytaj dalej Zwyk\u0142y dzie\u0144<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[70,14,77,40,54],"tags":[294,467,917,1170,1274],"class_list":["post-542","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-felietony","category-goscie","category-mama-byc","category-rodzina","category-zycie-wokol-nas","tag-dom","tag-kobieta-2","tag-rodzina-2","tag-wychowanie-dziecka","tag-zmeczenie","entry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/542","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=542"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/542\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=542"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=542"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.erodzina.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=542"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}